عظيمى نشسته باشد كه هزاران شاخه و ميليون‌ها برگ دارد و در ميان جنگل انبوه و بىپايانى واقع شده كه صدها فرسنگ طول دارد . آن گاه ، پروانه تصميم بگيرد از آن برگ به روى برگ ديگرى كه مجاور آن است پرواز كند ، برگ اول ، « زمين ما » و برگ دوم « ماه » است و آن شاخه همچون منظومهء شمسى ، و آن درخت ، كهكشان ، كه منظومهء شمسى ما جزئى از آن است و آن جنگل ، جهان هستى است و در حقيقت دانشمندان نجوم مانند مسافرانى هستند كه در جنگل گردش مىكنند . ستارگان ، اين جنگل را تشكيل مىدهند و همانطور كه هر جنگل محدود است ، تعداد ستاره‌ها نيز محدود است اما تعداد آنها چقدر است ؟ جديدترين تخمين‌هايى كه زده شده است تعداد ستارگان را در حدود چهل ميليارد نشان مىدهد . بشر در برابر اين اجرام عظيم و وسعت خارج از وصف و بيان ، چنان خود را متحير و كوچك مىبيند كه از فرط حقارت سر به زير مىافكند . بنابراين روشن است كه صفحات يك كتاب ناتوان‌تر از آن است كه بتواند گوشه‌اى از اين نظام به ظاهر نامتناهى را بيان كند ، ولى به مضمون : آب دريا را اگر نتوان كشيد هم به قدر تشنگى بايد چشيد مىتوان گوشه‌هايى از نظام منظومهءشمسى را در آثار علمى منعكس كرد و از اين رهگذر به عظمت علم و قدرت بى پايان آفرينندهءآن آگاه شد . خورشيد ما در منظومه اين كرهء آتشين منبع اسرار آميزى است كه شگفتىهاى آن در وهم و فكر انسان نمىگنجد . اينك به برخى از اسرار اين مشعل فروزان و عجايب آفرينش آن كه همگى حاكى از قدرت علم و حكمت آفرينندهءآن است اشاره مىكنيم : حجم خورشيد . . 1391000 برابر حجم زمين است ، يعنى اگر زمين به اندازهء . . 1391000 برابر از نظر حجم بزرگ شود ، تازه به اندازهءخورشيد خواهد شد و اگر با حجم كرهءزمين آشنا باشيم عظمت حجم خورشيد براى ما